Obca

Umay jest podległą częścią patriarchalnego układu społecznego. Chce się z niego wyrwać i uciec od maltretującego ją męża. Pakuje życie swoje i swojego synka do małej torby i wyrusza z Turcji do Niemiec. Łudzi się, że rodzice i rodzeństwo tam mieszkający, zrozumieją jej decyzję i pomogą w rozpoczęciu nowego życia. „Cokolwiek się stanie, nie wolno ci oddzielić syna od ojca”, sprowadza ją na ziemię matka. Ojciec nie widzi cierpienia córki tylko ujmę na honorze swojej rodziny.  Bicie nazywa ‘dawaniem klapsów’. „Jest twoim mężem”, wyjaśnia. „Przestań śnić”, dodaje jej matka. W ich oczach małżeństwo to związek na dobre i na złe. Nie jest ważne, czy cementowany zaufaniem, czy strachem musi trwać. Na szczęście i, dosłownie, nieszczęście.  Kiedy dziewczyna nie wierzy już w znalezienie w nich oparcia, decyduje się na kolejną ucieczkę...